Menu

Leren van er­va­ring.

Het tem­po van on­ze sa­men­le­ving ligt hoog. Niet al­leen ons werk doen, maar ook car­ri­ère ma­ken, so­ci­a­le con­tac­ten on­der­hou­den, nieu­we con­tac­ten ont­moe­ten, spor­ten, vrij­wil­li­gers­werk… En als we dan even vrije tijd heb­ben zoe­ken we on­ze toe­vlucht tot so­ci­al me­d­ia of nieuws­be­rich­ten. Op die ma­nier krijgt ons hoofd geen rust. We heb­ben geen tijd om na te den­ken over wat echt be­lang­rijk is. Ster­ker nog: we er­va­ren vaak niet de rust om con­tact met God te zoe­ken.

Soms gebeurt het dat we ons daar schul­dig over voe­len. En wat doen we dan? Naast wer­ken, vrien­den, spor­ten, vrij­wil­li­gers­werk en al­le an­de­re ac­ti­vi­tei­ten leg­gen we ons­zelf óók nog op dat we we­ke­lijks ge­noeg tijd be­ste­den aan bid­den en Bij­bel le­zen. Want dat is im­mers wat God goed vindt - toch?

In Mat­te­üs 11:28 zegt Je­zus ‘Kom naar mij, jul­lie die ver­moeid zijn en on­der las­ten ge­bukt gaan, dan zal ik jul­lie rust ge­ven. Neem mijn juk op je en leer van mij, want ik ben zacht­moe­dig en ne­de­rig van hart.’ Een juk klinkt voor ons niet zo po­si­tief. Het is een mid­del om een gro­te last mee te ver­plaat­sen; dat is zwaar. Als je twee run­de­ren of os­sen on­der een juk ziet lo­pen lijkt het niet erg pret­tig. Bo­ven­dien wordt het woord ‘juk’ in onze taal ge­as­so­ci­eerd met ne­ga­tie­ve din­gen. Bij­voor­beeld ‘het juk van de pres­ta­tie’: het is een zwa­re last die we nu een­maal moe­ten dra­gen, ook al wil­len we het niet.

Maar wat zegt Je­zus? Hij wil ons een an­der juk ge­ven, een zacht juk. Hij no­digt ons uit om dat juk op te pak­ken. En daar voegt hij iets heel be­lang­rijks aan toe, na­me­lijk: ‘…en leer van mij’. Een juk is er na­me­lijk om je te hel­pen, om je iets te le­ren. Een er­va­ren en een jon­ge os lo­pen sa­men on­der één juk. Daar­door lo­pen ze in het­zelf­de tem­po, naar het­zelf­de doel, en on­der­tus­sen leert de jon­ge os van de er­va­ren os hoe hij dat het bes­te kan doen. Je­zus leert ons dat een juk een mid­del is om ge­za­men­lijk voor­uit te wan­de­len. On­der­tus­sen leer je van De­ge­ne die naast je loopt al­les wat je no­dig hebt om ver­der voor­uit te ko­men. Je hoeft niet zelf uit te vin­den hoe het werkt, of je ei­gen juk vast te hou­den, of je ei­gen last nog zwaar­der te ma­ken. God wil jou hel­pen en met je mee­gaan. Is dat geen mooie, rust­ge­ven­de uit­no­di­ging voor ons?

(Publicatiedatum: 6 augustus 2018)

 

Jessica Biewenga
Evangelische gemeente "De Lichtstad"